Vitakraft Pet’s Experience

Op de parkeerplaats ontmoetten we Struikeltje, de Chihuahua van mijn zusje. Struikeltje is ongeveer zo groot als twee pakken hagelslag en rijdt daarom soms rond in haar buggy. Vandaag – wat een luxe – mocht Zwiep in haar buggy rondtoeren . Struikeltje keek toe vanaf de grond, licht beledigd… want hallo, dat was *haar* buggy met *haar* speeltjes!

Met een golfkarretje werden we vervolgens naar ons resort… ehh, ik bedoel Kasteel Groeneveld gebracht. Daar knutselden we een kattenhengel in elkaar – een soort doe-het-zelf visgerei, maar dan voor beesten die nat worden al een belediging vinden . Daarna kwam de hondensport aan bod: een heuse hindernissenbaan. Nou ja, *wij* trotseerden hem. Zwiep keek alleen toe met een blik van: *“Serieus?”* Achter ons liepen ondertussen honden die Zwiep met véél te veel interesse aankeken en blijkbaar nog niet genoeg vitakraft snacks hadden gehad, dus we besloten maar snel door te wandelen.

Het hoogtepunt voor Zwiep? Zonder twijfel het proeflokaal . Daar werd de nieuwe Vitakraft-drink netjes in een bakje geschonken. Zwiep proefde, keek even diepzinnig de verte in alsof ze een wijnrecensie schreef , en nam nog een lik. Conclusie: *“Kan ermee door. Zijn er nog meer snacks?”* Een fijne verfrissing op zo’n warme dag! En in de shop ernaast wist ze ook nog een recordaantal samples te scoren door de medewerkster kopjes te geven .

Na dit dierenfestijn liepen we nog even over de oogstfair van de boerderijwinkel naast het kasteel . Zwiep inspecteerde de koeien met grote ogen: indrukwekkend, maar ook héél onbetrouwbaar groot . Daarna was het tijd voor een boswandeling: eindelijk rust . Volgens Zwiep veel fijner, want in het bos waren minder van die “enge grote blafbakussen die katten voor snacks aanzien” . Wat haar betreft hadden we het gewoon bij die boswandeling kunnen laten.

En zo eindigde de dag: Struikeltje terug in haar eigen buggy en Zwiep buiten, waar ze nu aandachtig zit te bestuderen of de kraaien van de buren misschien eetbaar zijn .