De kittens van Dots hebben een weekje onderin mijn kledingkast gewoond. Super knus, volgens Dots. Iets minder praktisch volgens mij.
Het is er namelijk… donker. En blijkbaar zien drie weken oude kittens dat als een uitnodiging om spontaan op ontdekkingstocht te gaan door de slaapkamer. Resultaat: mini-kittens die uit de kast wandelen terwijl mama nog denkt dat alles netjes opgeborgen ligt.
Ondertussen hebben ze ook besloten dat melk voor beginners is. Deze week zijn ze namelijk zonder enige aankondiging naar de brokjes van hun moeder gewandeld… en begonnen eraan alsof ze nooit iets anders hebben gedaan.
Daarom ben ik ook maar begonnen met de babycat mousse (zie filmpje), en dat gaat er ook heel goed in.
Dus ja, eten = kattenbak nodig.
Vandaag heb ik daarom de logeerkamer omgebouwd tot een soort vijfsterren kittenresort. Inclusief:
* kattenbakje
* doorzichtige schermen zodat ze niet naar de trap kunnen wandelen en eraf vallen
* voerplek
* een stoel met zacht kleedje
* en niet één maar twéé zorgvuldig geselecteerde kartonnen dozen met zachte kleedjes gevuld
Dots heeft alles uitgebreid geïnspecteerd. Echt álles.
Maar toen de dozen eenmaal stonden en het geheel op omgevingsniveau “10” kwam (voor de Pokopia-kenners), was hun ‘habitat’ goedgekeurd. De kittens mochten verhuizen.
Voor nu is ze tevreden.
Maar we weten inmiddels: dat zegt niets over morgen.

Yuna

Sora

Nabi

Mandu
In het Zwap-kamp is het leven… intens.
De ene dag lopen ze rond met hoge ruggen alsof ze levensgrote roofdieren zijn. De volgende dag hebben ze een nieuw spel uitgevonden:
“Pak een speeltje en ren er grommend mee weg alsof je leven ervan afhangt.”
Huidige topfavoriet: een pootje van een chenilledraad-spin.
Waarom? Geen idee.
Maar het is momenteel dé prized possession waar complete achtervolgingen voor worden georganiseerd.
En dan Zwap zelf…
Die vond deze week dat het tijd was voor educatie: “Hoe vang ik een prooi?”
Flux had (helaas) een roodborstje gevangen. Zwap zag haar kans en wilde het trots naar binnen brengen, maar werd bij het kattenluikje tegengehouden door mijn duidelijke “absoluut niet met die berg veren naar binnen.”
Je kon haar hersenen bijna horen kraken.
En toen… oplossing gevonden.
Ze pakte een nog slapende Migaja voorzichtig in haar bek…
…en nam haar mee naar buiten. Naar het roodborstje.
Want ja.
Als je de prooi niet naar binnen mag brengen, dan neem je gewoon het kind mee naar buiten.
Opvoeding 2.0.
Kortom:
Dots probeert een stabiel huishouden te runnen met wisselende succespercentages, terwijl Zwap haar kittens opleidt tot licht zorgwekkende maar uiterst vermakelijke kleine criminelen.
Het blijft hier nooit saai. ![]()

Churri

Bombon























Migaja:











